Zbyt wiele dzieci w naszym kraju nie doświadcza miłości rodzicielskiej, troski czy zrozumienia. Jedne nie mają nic, są samotne, zaniedbane, bite, inne wręcz przeciwnie, mają wszystko, co można kupić. Zarówno jedne jak i drugie tęsknią za kochającymi rodzicami, takimi, którzy umieją i chcą z nimi być.
Dzieciom potrzebni są rodzice, którzy słuchają i rozumieją. Rodzice którzy spędzają z nimi czas, bawią się, rozmawiają. Wspólny czas rodziców z dziećmi może być przecież wspaniałą wyprawą pełną cudownych chwil i przygód.
Pamiętajmy przy tym, że dzieci nie są naszą własnością a wszystko co im możemy dać to korzenie i skrzydła. Dzieci są jakie są i nie jest naszym zadaniem kształtować je na obraz i podobieństwo nas samych.
Powinniśmy je obserwować, słuchać ich, poznawać i starać się zrozumieć. Przy tym wspierać i kochać. Kochać bezwarunkowo. Niezbędne jest w tej miłości również wyznaczanie dzieciom granic, uczenie norm i zasad.
Dziecko potrzebuje naszej bliskości, wsparcia, poczucia bezpieczeństwa. Niestety wielu rodziców nie wie jak to osiągnąć, inni zwyczajnie nie mają czasu.
Pora to zmienić.
Nie ma dzieci, są ludzie
Janusz Korczak powiedział : To jeden z najzłośliwszych błędów sądzić, że pedagogika jest nauką o dziecku, a nie o - człowieku. Nie ma dzieci – są ludzie; ale o innej skali pojęć, innym zasobie doświadczenia, innych popędach, innej grze uczuć.
